 |
 |
Geven, geven! Alle vrachten
rijzen in het hoogste want,
en de leęgte legt een zachten
weemoed in de moede hand.
Geven, géven! Laat de huizen,
sluit de ramen, dek den haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'gen vaart.
'k Ben geleęgd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.
(uit: “De voedster” in Het berg-meer, 1928)
Bloemlezing Karel van de Woestijne : © samenstelling Hans Vandevoorde |