Paul van Ostaijen

STILLEVEN

Van de fles met helder water tot de hals gevuld 
valt een éendre heldere schaduw 
op het helder bord 
dat op de witte tafel weegt
Zo schuift over uw ogekim 
- een zeil aan d'einderboog -
uw ziel naar een gewaand daarbuiten 
en schept zij de geschapen dingen 
naar eigenwijze wijze
En mee over uw ogekim glijdt een mildheid 
met uw kennen mee 
als fijne mikapoeder die met een blijde schittering 
de plaats der vraag bevult

Zie door het heldere glas 
het heldere glas 
en door dees'held're dubbele wand 
de heldere ruit 
op deze blauwe nacht 
in deze heldere ruit 
die aan de nachtwand dun maar aanleunt 
zie het heldere glas 
en hoe uw oog een zielezeil 
op veel einders telkens schuift
als op een touwestel vlak en eenvoudig