Paul van Ostaijen

VALAVOND

Snoek schiet diep
laatste vollicht
in moeras
               Tans
               zijn vissen visstil
De planten zijn van God geschapen
en dragen rust gerust het wonder van hun blaren 
Langs wisseloevers 
welke toch bestendig zijn 
draagt iris mythos 
schijnbaar ongeweten 
doch zeker
          lieve rust
                    lieve rust

Zoeven lost beek op
zoeven vertesterk
Verte rode-beuk-glimmen
laatste berkschilferen
De badende schoudert de beek
middenbeuk van beekkerk
beektorsen
Boven bomen hangen late daglantaarns
schakeringen
Reeds
     laden bomen
     pijlers avonddragen
     diep smaragdgroen

Een os is eenzaam 
hij draagt zó eenzaam 
zijn vracht
langs de landweg
     gaat een os eenzaam
     lang zijn weg
                  hij speelt mondharmonika

Late libel beproeft opaal te zijn

          Libel
          de bomen zijn
                             osserug