Paul van Ostaijen






En elke nieuwe stad
    bloem die welkt
          herfst vergeelt het blad

          zijn alle steden zo
          zijn zij alle zo
          zo zijn alle

Overal
overal en nergens
          overal is nergens

overal
          dezelfde bonbons droef in glazen
          parelt drank er is geen dorst

een liedje is overal      van liefde en overspel

          zijn alle steden zo
          zijn zij alle zo

          zo zijn zij alle