De Brakke Hond in de pers
Het haar van de Hond
Het literaire tijdschrift De Brakke Hond bestaat tien jaar (dus eigenlijkvijftig, want de leeftijd van een hond moet je met vijf vermenigvuldigen om zijn eigenlijke leeftijd te kennen). Het evenement heet heel toepasselijk Tien jaar De Brakke Hond en wordt zaterdagavond 25 september (20.00 u.) gevierd in het Antwerpse Zuiderpershuis (Waalsekaai 14), met medewerking van Radio Centraal, want die beschikken over een grammofoon, en ongeacht uw reputatie of uiterlijk mag u voor 150 frank gegarandeerd binnen. De vernissage van de tentoonstelling Tien jaar Brakke Hond is zelfs gratis.
Wat meer is: wij geven tienexemplaren weg van van het Feestnummer van de B.H. (waarde 200 frank), dat door een vreemde speling van het lot twee covers vertoont (Ever Meulen en Benoit), talloze parodiën op Vlaamse en Nederlandse schrijvers in zich houdt, en bovendien een door hemzelf gesigneerde haarlok van Tom Lanoye, zodat de Werkbrigade José Marti van de Cubaanse Progressieve Voodoo-meesters eindelijk aan de slag kan. Wél eerst (en wel meteen) een briefkaart naar HUMO-hond, Postbus 55, te 1060 Sint Gillis 1, met het antwoord op de vraag: Wie schreef 'Het haar van de Hond'?
Vrij Nederland, 16 okt. 1993
rubriekTijdschrift
Het herfstnummer van De Brakke Hond is zeer revolutionair aan beide kanten op te slaan, alleen is de bedoeling daarvan niet geheel duidelijk. Of het moest zijn dat aan de ene kant meer serieuze verhalen staan en aan de andere kant procentueel meer persiflage. In dat deel wordt in de rubriek 'De Parnassus' bekend werk van auteurs met licht verbasterde namen ( Paul de Kwispelaere, Hermine Brusselmans, Jos Zwangerman, Tom Vanoye, Leo Plezant, Arthur Lawaai - veel Maximalen overigens) gepersifleerd. Zo geslaagd dat je je bulderend op de knieën slaat zijn deze wrochtsels niet allemaal, maar het zijn wel grappige en kennelijk ijverig vervaardigde replica's. In dit deel zet de Grote Driemaandelijkse Pestkop Bart de Man nu eens Benno Barnard op de schopstoel, en hij krijgt er flink van langs. Halverwege De Brakke Hond kleeft onder een plakbandje een plukje mensenhaar. Van Tom Lanoye, naar de bijgaande handtekening te oordelen. Een 'literair relikwie'. Hoe goed en leuk ik Tom Lanoye meestal ook vind, dit absurd tastbare bewijs van menselijkheid veroorzaakt toch een schok. Temeer daar hij hiertoe zijn bijdrage aan dit nummer beperkte. Tegen haar gewoonte in plaatste de redactie van het 'tijdschrift met neus' deze keer ook een voorpublikatie van een vertaling. Het gaat om een fragment uit De redding van Piggy Sneed van John Irving, en het is een van de betere verhalen in dit nummer, waarin toch al veel verhalen staan, onder anderen van de winnaars van de 'verhalenwedstrijd'. Het verhaal van J. Mboya, de winnaar van de tweede prijs, vond ik beter, leuker en oorspronkelijker dan dat van de eerste-prijswinnaar Balen Vlas. Mooi en vermakelijk zijn ook de volgeschoten liefdesgedichten en de brief van Eriek Verpale.
Jessica Durlacher
De Standaard, 22 sep 1993
Brakke Hond
Brakke Hond, literair tijdschrift, viert zaterdag zijn tiende verjaardag in het Zuiderpershuis te Anwterpen. Er is een tentoonstelling met werk van grafische medewerkers. De cover van het jubileumnummer, van de hand van Ever Meulen en Benoit, wordt te koop aangeboden als kunstdruk. Laureaat van de verhalenwedstrijd van dit jaar is Balen Vlas met het verhaal De Red River veldtocht.
Gazet van Antwerpen, 22 sep 1993
De Brakke Hond tien jaar
Zaterdag viert het literaire tijdschrift De Brakke Hond zijn tiende verjaardag. Dat gebeurt met een feest in het Zuiderpershuis aan de Waalse Kaai in Antwerpen, met een tentoonstelling van werk van de grafische medewerkers en met de uitgave van een feestnummer.
De Brakke Hondw, dat driemaandelijks verschijnt, werd opgericht in oktober 1983 als "kweekvijver voor debutanten en jong of nieuw talent". Aan de basis ervan lag "een soort vermoeide moedeloosheid over het grijze, slaapverwekkende aanbod van de toenmalige Vlaamse literaire tijdschriften zoals bv Dietsche Warande & Belfort".
De redactie laat er geen twijfel over bestaan dat De Brakke Hond bijgedragen heeft tot de "boom" van debuten in Vlaanderen. Auteurs als J.M.H. Berckmans, Gie Bogaert, Rita Demeester, Bart Plouvier, Kamiel Vanhole, de Nederlander Taco Meeuwsen en vele anderen zetten hun eerste stappen in dit "tijdschrift met neus".
Ter gelegenheid van de verjaardag biedt het tijdschrift de cover van het jubileumnummer, vervaardigd door Ever Meulen en Benoit, als kunstdruk te koop aan tegen de prijs van 750 frank. De winnaar van de verhalenwedstrijd die dit jaar voor de negende maal door het blad werd uitgeschreven is Balen Vlas met het verhaal De Red River veldtocht. Vlas werd geboren in 1956 en is verpleegkundige. Aan de prjis is een bedrag verbonden van 49.997 frank. De tweede prijs ter waarde van 2 frank gaat naar J. Mboya (1950), een naar België uitgewekn Kenyaan voor zijn verhaal Verzinsels en de derde prijs (1 frank) naar de Nederlandse Eva Selma Bosma.
De uitreiking vindt plaats op zaterdag 2 oktober om 18 uur tijdens Het Andere Boek in de Stadsfeestzaal in Antwerpen.
De Morgen, 22 sep 1993
De Brakke Hond tien jaar
Zaterdag viert het literaire tijdschrift De Brakke Hond zijn tiende verjaardag. Dat gebeurt met een groots opgezet feest in het Zuiderpershuis aan de Waalse Kaai in Antwerpen, met een tentoonstelling van werk van de grafische medewerkers en met de uitgave van een feestnummer. Aan de Verdussenstraat 13 in Antwerpen, waar het tijdschrift werd gesticht en nog steeds zijn redaktie-adres heeft, zal een koperen herinneringsplaat worden aangebracht op de gevel. De tekst luidt:"'Hic cnditum est periodicum litterarum sagax De Brakke Hond" (plus datum) ("Hier werd het wijze literaire tijdschrift De Brakke Hond gesticht.")
De Brakke Hond, dat driemaandelijks verschijnt, werd opgericht in oktober 1983 als "kweekvijver voor debutanten en jong of nieuw talent". Aan de basis ervan lag een soort vermoeide moedeloosheid over het "grijze, slaapverwekkende aanbod van de toenmalige literaire Vlaamse tijdschriften zoals bijvoorbeeld Dietsche Warande & Belfort."
Hoewel De Brakke Hond niet de pretentie heeft te beweren dat de 'boom' van debuten in Vlaanderen uitsluitend aan dit "tijdschrift met neus" te danken is, laat de redaktie er toch geen twijfel over bestaan dat ze er haar steentje heeft toe bijgedragen. Auteurs als J.M.H. Berckmans, Gie Bogaert, Rita Demeester, Bart Plouvier, Kamiel Vanhole, Taco Meeuwsen en vele anderen zetten hun stappen in De Brakke Hond, vonden (soms door directe bemiddeling van het blad) vonden een uitgever en bouwen nu hun carrière uit. In 1990 bleken drie van de vijf genomineerden van de NCR-prijs in De Brakke Hond te hebben gedebuteerd.
Op het verjaardagsfeest zaterdag zal er, naast tal van attrakties, ook een middernachtelijke boekenloterij plaats hebben met als hoofdprijs De verborgen geschiedenis van Donna Tart, waarvan in Nederlandse vertaling alleen al meer dan 100.000 exemplaren verkocht zijn.
Gisteren werd tijdens de perskonferentie waarop het feestprogramma werd voorgesteld, ook de winnaar bekend gemaakt van de verhalenwedstrijd die dit jaar voor de negende maal door De Brakke Hond werd uitgeschreven. Laureaat werd Balen Vlas met het verhaal De Red River veldtocht. Aan de prijs is een bedrag verbonden van 49.997 frank.
De tweede prijs, ter waarde van 2 frank gaat naar J. Mboya (1950), een naar België uitgeweken Kenyaan, voor zijn verhaal Verzinsels en de derde prijs (1 frank) naar de Nederlandse Eva Selma Bosma. De uitreiking vindt plaats op zaterdag 2 oktober om 18 uur tijdens Het Andere Boek in de Stadsfeestzaal in Antwerpen.
De Nieuwe Gids, 24 sep 1993
Met neus en scherpe tanden
In Vlaanderen zijn er meer literaire tijdschriften dan kerktorens. De meesten houden het dan ook niet lang vol.Tien jaar is dus zowel voor een hond als voor een tijdschrift een respectabele leeltijd. De Brakke Hond, het omstreden driemaandelijkse literaire tijdschrift "met neus" doet het toch maar. Frank Hellemans is al acht jaar lid van de redactie. Met vijf andere leden bepaalt hij welke teksten in aanmerking komen voor publicatie.
Eén van jullie hoofddoelstellingen is debutanten aan bod te laten
komen. Is er dan zoveel talent in Vlaanderen?
Frank Hellemans: Zo veel niew talent komt er niet bij. Het ware inderdaad niet vol te houden als we alleen
nieuwkomers zouden opnemen. Daarom laten we ook sommige 'al gevestigde waarden' aan het woord en nemen we vertalingen op van bekende buitenlandse auteurs.
Jullie zijn trots op de herkenbare lay-out. Inhoudelijk is er geen duidelijke lijn. Alles kan en mag blijkbaar. Bij
gebrek aan een gezamelijke visie of een visie tout court?
Hellemans: Neen, we hebben het alleen niet begrepen op een vaste structuur. Alsof in een blad alles met alles te maken moet hebben. We hebben een afkeer van artistieke ideologieën en literaire dwangbuizen. Ons blad wil pluriform zijn want het leven is al gestroomlijnd genoeg.
Hoe gebeurt de selectie, welke zijn de criteria?
Hellemans: Alles wat we zelf graag lezen. Alles wat ons verrast en wat origineel en speels is. Het moet plezant blijven, want te veel schrijvers en tijdschriften nemen zichzelf veel te au
sérieux. Bij ons zijn er zes redacteurs die een stem hebben. Is de meerderheid voor een tekst gewonnen, dan wordt die gepubliceerd. Zo simpel is dat. Dat is democratie.
Jullie schieten nogal eens met scherp. In het jongste nummer wordt Benno Barnard gewoon met de grond gelijk gemaakt. Is dat een persoonlijke afrekening of gewoon sensatie?
Hellemans: We zijn niet tevreden met wat er in Vlaanderen op literair vlak wordt gepresteerd. Het is een uiting van frustratie. In Vlaanderen is een elite van schrijvers - Benno Barnard is er
één van - die alle aandacht naar zich toetrekken. Ze gunnen het jonge talent geen deel van de koek. En het ergste van al is dat niemand hen iets in de weg durft te
leggen. Wij proberen dat wel te doen.
Jullie verklaarden in het begin dat jullie onafhankelijk wilden zijn van uitgeverijen en nu is jullie voorzitter Leo de Haes, de baas van uitgeverij Houtekiet.
Hellemans: Leo de Haes is inderdaad lid van de raad van bestuur. Hij is
voor ons onmisbaar voor commerciële, financiële en organisatorische aspecten. Maar hij zit niet in de redactie. De redactie werkt volledig autonoom. Leo de Haes kan
vanuit zijn positie wel voorstellen doen of bepaalde auteurs aanbrengen, maar het is uiteindelijk de redactie die beslist.
Zaterdag 25 september. vanaf 20 uur, viert De
Brakke Hond zijn tiende verjaardag. Dat gebeurt met een feest in het Zuiderpershuis aan de Waalse Kaai 14 in Antwerpen, met onder meer een tentoonstelling van werk van grafische medewerkers en met de uitgave van een feestnummer.
Zaterdag 2 oktober om 18 uur wordt een prijs van 49.997 frank uitgereikt aan Balen Vlas, laureaat van de negende verhalenwedstrijd van De Brakke Hond. Dat zal gebeuren tijdens Het Andere Boek in de Stadsfeestzaal aan de Meir in Antwerpen.
Dirk Gryp
Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.
Nummer nabestellen? klik hier.
De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.
Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in: