Vlaams Fonds

Home > 96 >Jess Degruyter

Jess de Gruyter

THE EGO HAS LANDED

Guam

Okinawa

Mount Surabachi

Midway

Guadal Canal

alleen de namen al

maar het was het smerigste staaltje oorlog

van allemaal

vlammenwerpers booby traps

Radio Tokio

kamikazes hara kiri

en vergeelde foto’s van blonde meisjes

die hen thuis lagen te bedonderen

ze dacht dat ze mijn gedachten kon lezen

nogal vergezocht voor

een halve paaldanseres

de eerste keer dat ik haar zag

wist ik genoeg

mijn ego had het anders begrepen

stupid, yes

maar het was nooit te laat

om het er nog eens een laatste keer

dik in te wrijven

en haar de schuld van alles te geven

eentje om het af te leren


zijn woorden waren nog niet koud

of haar knieën werden week

het is al een wonder

dat we niet nog vaker ziek worden

dat er niet nog meer

daken naar beneden komen

alcohol drinken als je antibiotica slikt

in het slechtste geval

schaadt het je lever

en zijn erewoord geeft hij pas

als hij verder al zijn kaarten heeft verscheten

als ze haar broekje uitspeelt

kunnen ze me bijeenvegen

onbeantwoorde liefde scoort het hoogst

al het goud van Fort Knox

kon me gestolen worden

zolang ze me bleef negeren

na acht jaar

dook ze nog regelmatig op

in mijn dromen

niet dat ik voor me uit lag te staren

of tranen vergoot

maar ik had het me graag anders ingebeeld


kapot maken wat je graag ziet

geouwehoer van overcompenserende romantici

altijd mooie praatjes

maar nooit krijgen ze wat gedaan

de dag dat ik genezen ben

snijd ik in mijn vinger

of verrek ik een spier

het is altijd wat

die sierlijkheid waarmee

ze het elke keer opnieuw verknalt

ze zegt mij hebben ze niet liggen

terwijl de grond onder haar voeten

weggemaaid wordt

het Stockholmsyndroom kreeg

een hele nieuwe betekenis

als je haar aan het werk zag

maandag zegt ze dinsdag

en vrijdag geeft ze een feestje

ze was vegetarisch roodharig

en van de Kempen

in Willebroek hebben ze voor minder

iemand de vaart ingesmeten

ik had beter kunnen weten


op pellicule ziet zelfs

in de cel zitten er gezellig uit

met malariakoorts een tropensletje mismeesteren

stond ergens bovenaan mijn verlanglijst

- uit een vliegtuig springen

- een spleetoog neuken

- de Taj Mahal zien -

als het buiten regent

binnen zitten

haar idee van gezelligheid

één duwtje

en ze is er geweest

arm meisje

zo lelijk

en toch bijdehand

ik gaf haar een schouderklopje

ze dacht dat het om een aanmoediging ging


op reis met de ziekenkas

de Jappenkampen waren er niets bij vergeleken

als je klein bent

ben je gevoelig voor dat soort dingen

het feit alleen al

dat ik het nooit ben vergeten

de wc bril naar boven laten staan

als twee uur later

haar vriend thuiskomt

op een zo groot mogelijke afstand

straatnamen en nummerplaten lezen

wat ze al niet doen

om die immense verveling

tegen te gaan

geef ze een vinger

en ze willen

je meeëters uitknijpen

of een nieuw paar schoenen

bij mijn moeder in de auto

stonden meestal the BeeGees op

ze waren moeilijk te verstaan

maar ik probeerde mee te zingen

het op het randje af pathetische

I’ll be reaching out

werd

I’ll be rich enough

om hen te kunnen strikken:

een aberratie die er al vroeg instak


Natascha een vrouw uit duizend

maar ze werd er niet goedkoper op

één blik van haar

en ik ben 15 cm gekrompen

tot ze weer halfnaakt

en vuilbekkend naast me ligt

variaties op een thema

ze boren hun Zero’s in vliegdekschepen

Martin viel uit zijn kinderstoel

het had niets gescheeld

of ik was zelf

aan mijn jaarlijkse huilbui toe

begrafenisfantasieën doen het goed

als je je dagje niet hebt

en je jezelf eens lekker wilt laten gaan

Miranda Soledad was een mooie dood gegund


als je er geen zin meer in hebt

kan je er maar beter

meteen de brui aan geven

ze zegt dat ze veranderd is

van deodorant misschien

uitslovers die de draad kwijtraken

als je ze een zweterige hand geeft

terwijl je de andere kant opkijkt

gemalen glas in haar cocktail draaien

make it look like an accident

ze dacht dat ik mijn danspasjes

van Elvis had afgekeken

een mongool die het verschil ziet

een karakterstudie was misschien

wat hoog gegrepen

maar haar wekradio heb ik

na tien minuten opgekropte razernij

alsnog koelbloedig

en welgemikt

het piepklein zolderraam uitgesmeten

beginnersgeluk



ze zegt ik was gelukkiger in Shangai

ik denk weer zo’n eendagsvlieg met streken

maar desalniettemin lig ik diezelfde avond

uitgerekend aan haar te denken

als ik onder de dekens kruip

dweilen met de kraan open

Baader-Meinhof

Alka-Seltzer

Wadi Rum

perfectie in twee woorden

en plein public

door de rooie gaan

arm Martinke

hij loopt pal tegen de glazen deur

en valt achterover

how can the same shit happen

to the same guy twice

ik vraag zij buigt

zich voorover

ze hielden vast aan strategieën

van de vorige oorlog


zijn moeder zaliger

lacht hem toe

vanop het schouwaanrecht

Sie haben was verloren!”

Ja? Etwas?”

Der Zweite Weltkrieg!”

als hij zijn acht uur slaap niet heeft gehad

gaat hij chagrijnig doen


elke dag staan ze klaar

om je met het verkeerde been

uit bed te helpen

in de zomer zijn ze eraan

voor de moeite

wat ze al niet doen

voor een nummertje

een cyaankalipil en een kogel door de mond

kwestie van zeker te zijn

op water toosten brengt ongeluk

klinkt het niet

dan botst het

we gingen volledig uit de bocht

Il Duce hing er maar wat mooi te bengelen

Hiroshima en Nagasaki

het was hun gegund

this is London

ze hingen gekluisterd aan de radio

als echte vaderlandslievende

ijzervreters

Bogart en Bacall

hebben me nooit nauw

aan het hart gelegen

Burton en Taylor daarentegen


als je dan al eens echt verliefd wordt

heeft ze een spraakgebrek

of vertrekt ze voorgoed

naar het buitenland

hij probeerde Belmondo’s

wandelgangetje te imiteren

zonder al te veel succes

hij liep over straat

alsof hij net Joeri Gagarin

was tegengekomen

het ongeluk zit ‘em in kleine dingen

vieze geurtjes platte banden tandplak

computers collegiale kerstfeestjes

het haar in het eten

ex-en tegen het lijf lopen

op wilde feestjes

als je al te dronken bent

om zelf nog iets te forceren


dromen zijn als reisbrochures

elke morgend kwam ze mijn humeur vergallen

met vergelijkingen waar ze

een hele nacht op had liggen broeden

en waar ze buitensissig trots op was

in een straffeloze maatschappij

had ik haar de nek omgedraaid

als het jeukt moet je krabben

ze vond dat ik er een beetje Italiaans uitzag

niet bepaald een compliment

als je ziet wat zij er in de oorlog

van terecht hebben gebracht

op mijn 25ste doorbreken

zat er nu ook al een paar jaar niet meer in

kansberekening staat voor niets

om één keer in je leven

voor het onherroepelijke te staan

de crash heelhuids

en als enigste

te overleven

ze denken dat ze het onderste

uit de kan hebben gehaald

als je ze om een vuurtje vraagt

halen ze hun sleutels boven

een filmscenario zat er nog niet in

maar een goede documentaire

was ook al meegenomen

ik wilde stinkend rijk worden

zonder ooit

vroeg op te moeten staan

Epiloog

bomma Sokke (I)

terwijl we ’s avonds samen

naar Le Clan des Siciliens kijken

op de FransBrussel

dommelt ze in

ik stamp heimelijk met mijn voet

op de houten vloer

waardoor ze weer wakker schiet

een beetje verdwaasd mijn richting uitkijkt

doet alsof haar neus bloedt

en zegt

zoals Jean Gabin worden ze niet meer

gemaakt e manneke ...

en ik voel me op mijn tenen getrapt

negen jaar

en een ego

waar geen huis

met te houden valt

(wordt vervolgd)

©Jess de Gruyter



inhoudsopgave nr. 96


abonneren

Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.

Nummer nabestellen? klik hier.

boekenlinks

Proxis
boekenbank
DBNL

Over De Brakke Hond

De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.


nieuwsbrief

Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in:


AanmeldenAfmelden


Powered by YourMailinglistProvider.com