 |
 |
Onder haar pony was haar blik van
fondant en toen ze over straat ging
hield ze een mand gevuld met vele
bloemen in haar linkerhand. Of nee,
hij hing aan haar polsgewricht, dat
kon je bijna niet zien, want ze liep
vrij snel. Hoe dan ook, de omgeving
bewoog even haastig met haar mee,
zodat het leek of ze stilstond. Stad
en straat vielen weg tegen de gele
bloemenvracht, alsof ze iets ontliep,
op stelen was betrapt. Met welk plan
liep ze rond, in welke vluchtpoging
probeerde ze te ontkomen? Gedwee
door iets anders geleid en verdiept
in zich zelf bleef ze in het gedrang
van de voetgangers steken. Ze had
tijd om hen met haar ogen te strelen.