


|
 |
Chris Honingh
Schemerzone
Mijn moeder is vannacht gestorven
Even later hing wasgoed aan de lijn
In de sluimering van haar bestaan
Onder haar pony was haar blik van
Je had je haren geverfd, het grijs
Sintels uit de asla lagen samen
Voor haar is deze straat een ei
De dood is net als regen, hij komt
|