 |
 |
Domoor in Marseille (13.7.2003)
domoor was hij geweest. nu niet meer. met zijn rechter-
oor lag hij s’ nachts op zijn rechterarm, in de holte hoor-
de hij de zee en de snelweg. de zee hoorde hij niet meer
in de vieux port van marseille . de autoroute nord a 7 vo
elde hij aan de place de strassbourg verborgen. toen hij
dit schreef en in zijn broekzak tastte naar een zakdoek,
voelde hij een turkooizen waspeld,wierp die op zijn sch
rijftafel en mompelde:”domoor.” domoor was hij altijd
geweest in zijn leven toch.”kalfje,” zei zijn zoon,”jouw
oriëntatievermogen in steden gaat altijd de verkeerde k
ant uit!”we stapten uit hotel kyriad, je zei:”we gaan rech
ts naar de cannebière” en ik zei:”links ligt de weg van d
e zeeldraaiers de koordenslagers de touwwringers de ca
-nébéroad, cannabisweg.””cannabis” orakelde zijn zoon,
daarmee begon jotie t’hooft domoor in oudenaarde hoe!