 |
 |
Étiennette
Ze vergat wel eens iets, gaf ze toe. Zo vergat ze wel eens te eten. Zo hoognodig was dat allemaal niet meer.
‘Wat ik nog niet vergeet is me aan te kleden,’ zei ze schamper.
Of ze nog wel eens een gedichtje schreef, vroeg ik. Over de zwaluwen of over haar schooltijd?
Dat ze nog niet vergat zich aan te kleden! (Ze werd zichtbaar wat hardhorig.)
‘Jij moet zwijgen!’ schreeuwde Aurore die aan het klagen was over haar dochter. ‘Jij weet niets van het leven af! Jij hebt nooit kinderen gehad!’