Marco Antonio Campos
 |
 |
(keuze en vertaling: Stefaan
van den Bremt)
Maar nu in ernst: loonde het de moeite?
We zouden niet meer kunnen schrijven zoals toentertijd, in die duistere jaren, toen we geloofden dat we ons het numen zouden kunnen toe-eigenen, toen we graag geloofden dat het Magnum Opus maakbaar was, het gedicht van lange adem met een muziek en een betekenis geschonken door de goden (hoe zoiets niét te geloven), dat poëzie en engel, vent en vorm, van ons zouden zijn.
Maar toen we van nabij bekeken wat we in de loop der jaren schreven,
drong tot ons door dat de vogel te korte vleugels, veel te korte vleugels
had en geen eigen vleugelslag, dat we inderdaad, zoveel was duidelijk,
niet helemaal konden zeggen wat we zeggen wilden, dat in de poëzie,
op een handvol dichters in elke eeuw na, wij, de overigen, erin moeten
berusten de lakeien te zijn die de wagen van de groten mennen, en toch,
toch beweer ik dat de poëzie me op z’n minst andere dingen
heeft geschonken: gezichtsruimte voor het blikveld van trekvogels, de
kunst om vanuit de droom schilderijen en filmbeelden op te roepen, om
de lichtheid en veerkracht van een vrouwenlichaam dieper te waarderen,
om tegen avond- en nachtlucht in havens de rijen masten te bewonderen,
de vijgenboom en de olijfboom midden in de hof tegen de blauwe nacht
vol Jezus-Christus-blauw, want het rijk Gods was niet nabij, maar binnen
in ons.
Maar nu in ernst, in alle ernst, dit is een vraag die men, die élke
dichter zich gaat stellen op zekere leeftijd: loonden al die offers
de moeite, loonde het de moeite om niet te wedden op de daad en een
leven te besteden aan de nutteloosheid van de poëzie?
Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.
Nummer nabestellen? klik hier.
De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.
Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in: