| |
Marco Antonio
Campos
(keuze en vertaling: Stefaan
van den Bremt)
Cefalonia
Het was augustus. Het was 1988.
Ik zag van ver, als stond ik
op dek, de groene lijn, de lange
groene kronkellijn van het eiland Ithaca.
Ik hoorde het gefluit van schepen,
vertrekkensklaar.
Onder de vlammende zon van vier uur ’s middags
beklom ik elke dag de heuvel om Ithaca te zien
en hoorde verzen van oude dichters in het zilveren
gemurmel van olijfbomen. En beeldde me Ithaca in.
In de gehuchten op het eiland zag ik oude vrouwen
naarstig breien in het late daglicht en oude mannen
praten zoals alleen de kabbelende golfslag dat doet.
Ik hoorde oude mannen babbelen (het klonk bekend
maar ik begreep het niet) voor deuren en vensters
van kleine witte huisjes die dieper glansden
in de laatste zonneglans. En beeldde me Ithaca in.
Met twee meisjes uit Barcelona at ik ’s avonds
lamsvlees en sla,
proefde slecht van de retsina-wijn, en zei ja,
beslist zou ik de dag daarop, zei ik,
inschepen naar Ithaca: op mij wachtte de boot
waarmee ik naar dat eiland trekken zou, eindpunt van elke vaart.
Het eiland waar ik wou aanleggen. Het eiland
waar ik altijd al had willen aanleggen.
Maar de ochtend daarop stelde ik de reis uit
tot de ochtend daarop en de ochtend dáárop
tot de dag daarop. Ondertussen
beklom ik elke dag de heuvels, bezocht met de bus
dorpen in bergkloven, begroette
’s ochtends de pas aangekomenen,
nam van ze afscheid als ze weggingen, en tuurde
’s middags vanop de heuvel
naar de smaragden, lichtjes kronkelende kust
van het eiland Ithaca.
Terug naar de inhoudsopgave van nr. 93
Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.
Nummer nabestellen? klik hier.
De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.
Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in: