Miguel Declercq en Reinout Verbeke
 |
 |
Miguel Declercq en Reinout
Verbeke
Koortsmeetsysteemstrook
Iedereen schrijft poëzie.
De jongen op de bühne schrijft sonnetten,
het meisje met de vlechten
kutgedichten.
Iedereen
schrijft poëzie.
Ware het niet
dat het leven op aarde weerbarstiger is
dan een mens op het eerste gezicht zou verwachten,
ook ik schreef waarschijnlijk nog altijd gedichten
volgens het bekende procedé:
ik hield mijn mond halfopen
als was ik overdonderd
had ik het licht gezien
Maar tijdens het inhaleren
gebeurde er iets zots
ging alles naar mijn longen
bleef alles binnenin
Om niet te wachten op de vuurbal
had ik me op stand-by gezet
goot koffie in de thermos
belegde een vergadering
met het leven buiten dit.
En ik begon te schimpen dat dichten
pedagogisch verantwoorde porno is.
Dat vinden ongetwijfeld ook
de jongen op de bühne, het meisje met de vlechten.
Iedereen
vindt wat van poëzie.
Al kan ik je zo een-twee-drie
niet zeggen wat precies.
Het is problematiek
wanneer je op een goeie dag je rechterhand verliest
en hersengymnastiek
met onanie verwart.
(Vijf jaar duurt niet zo lang.)
En sneeuwblindheid klinkt minder erg
wanneer je niet goed hoort.
(Je zou ternauwernood
geloven dat je leeft.)
Ik dank daarom het meisje
dat me weghield van kwatrijnen
en me meenam naar de scheuren
in de spouwmuur en de gaten.
Toch betrap ik me erop
dat iets in me gaat branden
als ik de zee zie op tv.
Niet dat platte symbool voor het onbereikbare
wil ik dan, maar de samenvloeiing van
havenarbeiderkots,
het wateren van een kind aan zee,
fluor, cadmiumlozing, riooldrek.
Alles. Alle nattigheid. En van alle kanten. Dat
verlang ik. Als ik de zee zie op tv.
Zulke dingen denkt meneer
bijwijlen onophoudelijk.
In de weet
dat ze hem toch de woorden uit de mond neemt,
zwijgt hij liever.
‘Wat heeft het ook voor zin?’
Ja,
wat heeft het ook voor zin?
‘Dat ik van langsom meer met mezelf speel,
heb je aan jezelf te danken!’
en
‘Ik begrijp niet waarom je me haat
wanneer ik de zwijnen aan de overkant
met een bijl te lijf wil gaan!’
Per slot van rekening
is-ie het met d’r eens: het is eenvoudig
een rekensommetje. Het is moeilijk
om er geloof aan te hechten.
Dat kan-ie haar bewijzen:
gedicht – woorden = een hardnekkig
maar wiskundig verwaarloosbaar wit
als en slechts als
je de mogelijkheid van wit uitsluit
je het aantal gram papier oprolt
tot een filtersigaret.
Inhaleer je ‘t goed
adem je ‘t uit
druk je ‘t plat.
‘Neen, geen vuurballen meer,’
beweert-ie stijf en strak.
‘Geen vuurballen.’
Kruipt zij weer bij ‘em,
zit ‘t nog in z’n kleren
z’n vingers, z’n mond.
Spoorslags verglijdt dit in een andere cadans
en na verloop van tijd lijkt het wel proza.
Hoofdstuk een: de markiezin gaat weg om vijf uur.
Hoofdstuk twee: de markiezin neemt haar ware gedaante aan.
Hoofdstuk drie: de markiezin kan er maar niet genoeg van krijgen.
Hoofdstuk vier: de markiezin heeft een natte doos.
Hoofdstuk vijf: de markiezin weet hoe ze een pik moet afkluiven.
Hoofdstuk zes: de markiezin gaat dood.
Hoofdstuk zeven: de markiezin in een notendop.
Hoofdstuk acht: het hoofdstuk waarin ik uitleg
waarom mijn collega’s op de Federale Overheidsdienst Justitie
eigenlijk ongelofelijke minkukels zijn.
Hoofdstuk negen: mijn beweegredenen.
Hoofdstuk tien: het begin.
Koortsmeetsysteemstrook
is een gedroomde titel
voor de twijfelaar
voor de driftkop met de blauwe pullover
voor het kortgerokte meisje op plateauzolen
dat me toelacht vanaf de eerste rij
voor de kommaneuker ernaast
die geilt op haar cirkelstructuur
en voor m’n vrienden
die ook vanavond weer de weg naar m’n optreden niet vinden:
koortsmeetsysteemstrook
Aan mijn twee liefdes
wil ik dit nog kwijt:
ik houd onze driehoeksverhouding
graag nog wat in leven.
Iedereen schrijft poëzie,
ook al is het maar
voor even.
©
Miguel Declercq en Reinout
Verbeke
Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.
Nummer nabestellen? klik hier.
De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.
Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in: