|
Bert Lema
Koe
ze waadt door oud en nieuw
en begeeft het elke stap
al haar baren gaat te buiten;
zo bereikt de klucht het wonder wel
het is een klucht van klei
ventjes die in modder drogen
en rijzen: het beest blaast leven in ze
voedt ze met haar melk
er komt een dag
dat ze treden uit haar pootjes
haar loeien wordt brullen
het wonder een wonde
|