


|
 |
Harry M.P. Van De Vijfeijke
Eilandbillen
Het riet staat rechtop,
verroert zich in een zuinig trillen.
Geen waaigeweld vandaag, geen
grijze spoken en geen regen.
Mee alles, zongenade valt
over ons heen.
Als geel en stil. Van vredigheid
en het horen van de zee, haak jij
naar een plas.
Ik zie je eilandbillen blinken
in het gehelmde gras.
Dan weet ik weer
dat ik aan wal,
ook bij geen weer,
met die billen
verder wil.
|