 |
 |
Trekpop in Vogue
alsof
die arm mij niet toebehoorde
de hand op je schouder legde buiten mijn wil
omdat ik niet wist dat ik niets anders wilde
dan dit
het duurde maar even
ik voelde door de zwarte stof je schouderbandje
kan mezelf niet vergeven dat ik niet weet
hoe je keek toen niet eens een volle hand
amper enkele vingerkootjes
ons als communicerende vaten
met elkaar verbonden
in dat gebaar lag meer dan een verhaal
in die rust tussen nek en rug
openbaarde zich mijn bestaan
nu die hand weer van mij is denk ik ach
dagelijks raken miljoenen mensen
elkaar aan
maar niet zoals wij die daar toen stonden
en daar voor eeuwig blijven staan
| © Philip Hoorne |