|
Tim
Dankers
De dwaze dichter
Terwijl moeder de gordijnen sluit
De dag de nacht de hemel biedt
- Lantaarns kleuren vaag 't verschiet -
Blaast de nacht de kaarsen uit.
Maar achter 't venster schemert geduld
De pen die krullend zijn zijn verhaalt
Het hart prudent in verzen vertaalt
Lach en traan in woord verhult.
Ach dwaze dichter achter uw raam
Stelpt uw pen en luwt uw hart
Spaart ons uw vreugd en schrale smart
't Vers hoeft van u alleen uw naam
U verzuimt pedant des dichters wet:
Teken een spiegel en geen portret.
|
