 |
 |
Terug in de tijd
De volgelingen van de Amerikaan Bruce Goldberg
voeren hun patiënten onder hypnose terug naar vorige levens,
opdat ze daar de oorzaak van hun huidige problemen vinden.
Toen ik een koperen ring was, wierpen zij mij in de vlammen.
Toen ik een blinde kat was, werd ik in een emmer gesmeten.
Ik was een koning, toen raakte ik in beulshanden.
Als de gesp van een riem - vijfduizend jaar in de aarde, vergeten.
Met stokstijve armen en een gezwel in mijn hals hurkte ik
bij de modderkleurige rivier, in wolken van vliegen.
Op een steen bakte ik onverschillig het platte brood, terwijl
op het water brandend in de zon honderden doden dreven.
Ik was ook een oude vrouw, ik slenterde hele dagen
in mijn nachthemd, en klaagde tegen de muren.
Mijn vergeelde onderjurk werd door dieven gestolen,
mijn halve paprika, terwijl ik even lucifers ging halen.
In een badkuip van een brandend huis stikte ik.
Ik heb een been in een veldslag verloren.
In de schaduw van mijn bazige moeder verschoot ik.
Varkens hebben mij in een stoffige hof verslonden.
Ik drong door tot een steeds dichtere duisternis,
ik viel tot de rand van de tijd,
als vanuit een trein in de nacht, ik zag niets,
alleen schimmen van wezens, her en der verspreid,
en toch zocht ik het doel, de reden of schuld van dat al,
maar er was daar niets, alleen een soort muur.
Daarachter slechts leegte, daarvoor een blauw heelal
met zijn langzaam uitbrandende sterrenvuur.
| © Zsuzsa Rakovszky © vertaling Anikó Daróczi / Ellen Hennink |