


|
 |
Philip
Hoorne
Banalen
Tussen
de zalm en de kabeljauw zocht ik
naar diepgevroren bananen. Een winkeljuffrouw
verwees me naar de afdeling groente en fruit.
Wel, ben je nu helemaal, dacht ik, maar zei :
Weet u dan niet, mevrouw, dat de banaan familie is
van de garnaal. Bananen verlieten het water
vele miljoenen jaren geleden, trokken landinwaarts
de wouden in. Door de jaren heen ontwikkelden ze
hun groene schutkleur die hen beschermt
tegen potentiële vijanden zoals
De juffrouw luisterde vol interesse en stapte in mijn dromen.
Met haar ogen spoorde ze me aan verder te gaan,
ik was niet meer in te tomen, en hoorde mezelf nog zeggen
dat bananen het best gedijen als trossen, in bomen.
Drie weken later werden we vrouw en man,
we zijn gelukkig en werken hard aan ons plan.
Binnenkort trekken we naar het zuiden
om ze te temmen,
en als alles een beetje meezit kunnen bananen
weldra weer zwemmen.
|