|
|
Jan
Lauwereyns
Tekenles
Voor het aanbrengen van
wasknijpers op de Chinese
hond zijn blauwe tong
werd ik naar de verste hoek
verbannen.
Een kind is nooit alleen
als het wat viltstiften
in zijn broekzak
heeft steken,
dacht ik
of dacht
mijn moeder
toen ze het fraaie
hemellichaam op de
muur zag staan.
Ze nam mijn minst behendige hand,
kneep hard, en liep ermee
naar het venster.
Ze vroeg
Waar is Janneke nu?
en deed haar best om streng te kijken.
Buiten was het opeens pikdonker geworden
zonder maan.
Met viltstiften kon ik
sprookjesachtig kwaad
uitrichten,
maar liever op vierkant
geruit papier.
|
