 |
 |
Nu zij woont haalt hij
een lichaam onder
haar huid vandaan en
legt het behoedzaam
eromheen.
Een stille mist streelt
langs de hals deze
ochtend hoort zij zichzelf
spreken voor het eerst
- een koele hand drukt
op de borst die dwingt
tot lucht en luisteren
naar hoe het slaan
tot in verten resoneert
- haar huls bevestigt.
| © Petra Else Jekel |