 |
 |
Didi de paris,
persona non grata par excellence
onderging u een iris-identificatie, die ons onmiddellijk deed besluiten de snelwerkende drug waarmee deze bladzijde werd ingesmeerd vanop veilige afstand te activeren. Voelt u al iets tintelen? Wij zijn uw poriën binnengedrongen. 1-2-3! Uw brein staat in brand. We dringen diep uw schedel binnen. U bent ontvankelijk voor een subliminale boodschap (uit Kessel-Lo):
<START>
Wij zijn het Steunfonds Marinus van der Lubbe, een paragnostisch pyromanengenootschap. We plegen aanslagen in het heden, de toekomst en het verleden. Met de regelmaat van een klok bezorgen wij de wereld een lekke tijdsband. In een ultieme mix van transcendentale bodybuilding, geografie, voodoo, meditatie, levitatie, telekinese, pyromanie en filatelie kunnen wij om het even welke plaats op aarde _ zelfs ter grootte van een postzegel _ in de fik steken.
Onze stelling is: de wereld is oké (zolang er maar niet wordt geschreven). Het loopt fout als men het geschrevene letterlijk neemt, de zaken romantiseert, zichzelf of anderen allerlei eigenschappen toedicht. De neushoorn bijvoorbeeld sterft uit omdat men hem van alles toeschrijft, verwachtingen die het beestje onmogelijk in zijn eentje waar kan maken.
Ons interesseerde alleen de waarheid, niets dan de waarheid. Pravda, Scully! Om de leugen te bestrijden openen wij wekelijks een deskundig gecamoufleerd luik in de flank van een van de bergen van Kessel-Lo en betreden een gigantisch ondergronds complex. In dat labyrint liggen de lokalen van het Nationaal Secretariaat van het Steunfonds Marinus van der Lubbe. Elke vergadering kiezen we een doelwit en gaan aan de slag. Elke bijeenkomst eindigt in een receptie met broodjes. In nood vergaderen wij aan de donkere zijde van Saturnus.
Wij zijn een multidisciplinair team met één vurigste wens: literatuur de wereld uit. Het Steunfonds wil opnieuw beginnen met een propere lei, het individu terugbrengen naar de paradijselijke schriftloze staat: de Keltische cultuur bijvoorbeeld.
De eerste weliswaar bescheiden actie van Onze Leidsman, Goeroe en Lichtend Voorbeeld, de brand in de Reichstag dus, veroorzaakte een wereldbrand, annex boekverbrandingen. Mooier kan het niet. In de licht ontvlambare voetsporen van Marinus van der Lubbe realiseerden wij recentelijk enkele opmerkelijke projecten. Zo lieten wij vanuit Workstation Kessel-Lo, in Groningen, de woonwagen van het literair project Schrijver & Caravan afbranden. Ons collectief energieschild veroorzaakte een kosmische contaminatie van sint-elmusvuur en noorderlicht. Met die kleinschalige actie wilden wij aantonen dat zelfs het hoge noorden in lichterlaaie kan worden gezet. Voor die wonderbaarlijke wetenschappelijke prestatie ontvingen wij telepathische fanmail van de eerste Vlaamse astronaut, Dirk Frimout, en natuurlijk ook van Chriet Titulaer.
Dichter bij Kessel-Lo was er de brandstichting bij drukkerij Halewijn op de Antwerpse linkeroever, waar het parochieblad Kerk & Leven wordt gedrukt. De blijde boodschap verspreidde zich als een lopend vuurtje. Ashes to ashes, fun to fun, in vurige tongen spraken wij hen vanop afstand toe. De vierkleurenpers en 40 ton papier moesten eraan geloven, stegen ten hemel op. Daarvoor werkten wij samen met Opus Dei (Afdeling Ouwe God, Mortsel).
Het is hoog tijd om de kerk op de brandstapel te zetten. Nu het nog kan, zonder dat we daarvoor beroep moeten doen op religieuze archeologie. Let op! Het gaat hier niet om de vertrouwde weekend-fabrieksbranden. Dat zijn malafide branden, met frauduleus opzet. Wíj ijveren voor het betere artisanale werk. Ons volgend doelwit wordt Café De Swart, recht in het hart van de Amsterdamse grachtengordel.
Heeft u een vuurtje? is een veel gebruikte vloek die onze agenten uitspreken over zorgvuldig geselecteerde slachtoffers. Niet zelden simuleren onze mannen analfabetisme, woord-blindheid, gebaren-taal, body language, dislexie of een combinatie van die variabelen. Vaak duikt het vuurpeloton, de kern van onze vijfde kolonne, onder in de vierde wereld, om er decennia te wachten op maar één vonk om genadeloos toe te slaan, te vuur en te vuur.
Gedragen op onze hete adem is onze eerste kus de vurigste.
<STOP>
Ziezo, dat was het dan. Hier scheiden onze wegen, of juist helemaal niet.
Wie nog nooit één letter op papier heeft gezet, verlaat zonder problemen deze tekst. Kijk uit! Die personen mogen zich niet meer wassen, anders reactiveren zij de drug en wordt de verslaving onomkeerbaar.
Wie schrijft die blijft steken in deze tekst. De ongelukkigen zijn gedoemd hun weg te vervolgen als een kruising tussen een junkie en een zombie. Totaal willoos en manipuleerbaar gemaakt vervoegen zij de legioenen die log door het leven strompelen, de pupillen omhoog, het oogwit fluorescerend oranje, als een smeulend vuur.
| © Didi de Paris | |
|
|