 |
 |
Scheerpijn
's Morgens gekke bekken trekken.
Duivelskunsten met het mes. Achter
spiegel grijnst de grijsgedraaide
groupie van de fles. Nog parelt bloed
op uit zijn geschaafde wangen. Nog
groeit verlangen aan zijn buik. Nog
broeit haar geur in sinusholten.
Snuffelt aan verleden. Herinnert
zich zeventien. Zwemt als vis in
fuik. Verlangt naar Hof en Eden.
Zijn romp voor een jong geweer,
voor schroot van een peloton.
Niet voor grijs gekroezel op zijn
borsten, niet voor korsten van de
schimmel, niet voor kapotgewrongen
longen is zijn adem, maar voor
gekrijs en heldenmoed. Daarvoor
zijn bloed, zijn poëzie, altijd
in 't zelfde bedje doodziek.
| © Frans Roggen |