 |
 |
LANDHUIS AAN HET ATTERMEER
Achter de uitgeschonken bloemen
van een zomer verbergt zich al
herfst, luid schaduw makend
met de zon. Het is dit afscheid
van ons aardse huis, het uur
van kever en spitsmuis
dat naar zuurdesem smaakt,
de koffie zwart maakt,
de ovenschotels aankorst
de rand van gisteren.
Je gooit de verschoten bedsprei
over de matras, veegt vlokken bij
elkaar, in eenklank met een soort
Amblève het beste van de dag
afschuimend voor je afvaart.
Je kijkt de dingen na.
| © Peter Theunynck |