|
Eddy van Vliet
Vrede
Stilstand der wapens. Men noemde er
straten naar. Toegegeven, dit gebeurde
decennia geleden. De wind had nog
vrij spel. Tot in de kelders stak hij
zijn scherpe lansen. Huiverend land.
Nu kranen de hemel tatoeëren. Etenswaren
en kleren de uitstalramen verzadigen,
weet niemand raad met de vrede
en slaan in de Wapenstilstandstraat
kiesgerechtigden een kleurling in mekaar.
|