 |
 |
Sarajevo
er is een blauwe rivier -
we moesten de rivier maar oversteken
Mak Dizdar
Januarinacht in een naoorlogs jaar:
voor onze ongeborene zorgde de SFOR.
Kraaien woeien als kwaaie kranten
de koude drukte van het dal in,
waar een granaat een gat had geblazen
in de kachel op onze hotelkamer.
We zagen in een onbewogen hoofdstraat
het vruchtvlees van zoete en zure
gezichten in een druk beklant café.
We kwamen voorbij als onmogelijken
en hoorden een ruisen van woorden:
'Ima jedna modra rijeka,
ima jedna modra rijeka -
valja nama preko rijeke.'
Daarop versteende Bosnië weer.
We lagen in bed onder een sneeuwlucht.
Werden gewekt door voeten onder water.
Wisten bij God niet hoe het te noemen.
| © Benno Barnard |