 |
 |
'they then discussed underwatermetalsurgery'
zijn stokkepaardje in hachelijke situaties als deze
een Braakliggend land waarop
ze zich had gewaagd te verheugen
het paard Begeerte of één kanjer van een lul
waaraan ze zich vergaloppeerde
of als je niet van metaforia houdt
van golven die geen golven zijn
maar draaikolken van Het Gemoed
van ogen die erin kwijnen
wat Leopardi schreef onder gitzwarte haren
in gezelschap van 't Grote Niets
gezellig: voor doetjes tantes of een winteravond
de stoof orakelt er de hervonden Geborgenheid
de donkerste der visioenen
waarin gij vrij verloren loopt
(zoals een kind verloren loopt in een supermarkt)
het Labyrint herschapen naar je evenbeeld
de tuinen rondom
de gifgroene beelden
en raadselachtige taferelen
'een opgejaagd schaap een smetteloze duif
in de spleten van een rots
door het licht in het water gebroken
op het metalen doosje dat haar geheimen bewaart
tot 7 dagen na zijn geboorte
onder het borduurwerk van Fès
zijn piemeltje eraan moet geloven
theeglazen en schotels vallen in het avondlicht
gesluierde vrouwen pinken tranen weg'
uit het schemerdonker verscheen een schim maar
in 't heetst van de strijd glipte hij eronderuit
en vertelde ons terloops iets over dromen
hoe één noot de magie kan verstoren
en waaraan hij dat te danken had
- een litteken van oog tot oog -
- in geuren en kleuren -
hoe hij bewierookt schimmen zag
naar het kelderraster liep
hoestte braakte en toen hij besefte
niets zal ooit nog hetzelfde zijn
op het plein in Marrakesh
probeerde hij er een draai aan te geven
hij waagde het erop zijn verleden...
maar hield het na 3 glazen voor bekeken bedankte voor de eer
boerde predikte en verveelde tot de aangewezen 7
het woord overnamen 'a capella' en repeteerden...
hij wist dit zijn mijn laatste dagen
laten we er 't beste van maken
maar het hield geen steek
hoe sprak hij haar tegen?
hij stond met zijn polsen onder de kraan te beven
niemand wist dat hij wist wat er zou gebeuren
hij loenste en bloosde
'als de zon in mijn glazen knikkers schijnt'
zijn bloeddoorlopen ogen
wijdbeens maakt ze de inventaris
van zijn heldendaden op
'3 weken van mijn leven in een notendop'
belletjes rinkelen
de Poort staat open
wat volgt
staat in vette letters geschreven
7 dagen en 7 nachten
kon hij zich niet verweren
de weerklank van één ogenblik of
Gods werk
| © Jesse de Gruyter | |
|
|