ZWART

Wij zijn geen stille wateren met diepe gronden. Wij zijn niet zwijgzaam om de stilte te bewaren. Wij twijfelen niet wat betreft het uitspreken van die enige juiste woorden. Wij doen niet alsof we gedeprimeerd zijn door een blauwe wolkeloze lucht. Nee, wij hebben elkaar niets meer te zeggen dan: Ik heb je lief, ik wil voor eeuwig bij je zijn want alleen bij jou voel ik me veilig, alleen jouw lichaam is puur en ongeschonden. Ik kan zonder moeite vijftig uren op deze gitaar blijven spelen maar evengoed kan ik (wanneer iemand dat wenst) de gitaar op de grond zetten. Wanneer jij bijvoorbeeld geen zin hebt in meezingen en meedeinen. Wanneer jij bijvoorbeeld de voorkeur geeft aan het simpele kijk­en­ontwijk­spel, of nog liever mijn broek wilt openritsen om met mijn pik te doen wat niemand anders doet (ieder ander zoekt) zoals jij het doet, wat steeds weer anders voelt. Terug in mijn woning gaap ik naar voorbijlopende negerinnen met ogen zo zwart als roet en een glimlach op de mond die je in deze tijd maar zéér zelden waarneemt (wij zijn geen stille wateren met diepe gronden) (wij zijn niet


© Erik Jan Harmens