VERJAARDAGSFEEST In deze eindeloze nacht, deze eindeloze woelnacht, met MTV zacht en een sigaret in de rechterhand en dan wat schilderen in de lucht, in het niets, en dat dan 'wolkenkrabber' noemen of 'geelzucht'. Iedereen is je verjaardag vergeten. De één biedt z'n excuses aan: Sorry. De ander wéét niet eens dat ie het vergeten is. Die vraagt hoe het gaat: Hoe gaat het? En dan zeg je: Met mij is alles in orde. Zes ballonnen hangen aan het plafond. Iemand vraagt waarom: Waarom hangen daar zes ballonnen? En je antwoordt: Voor de grap. Dan moeten ze lachen: Hahaha. We kennen er staat een paard in de gang uit ons hoofd. Daar zijn we blij mee. Ik weet niet wat ik wil in mijn leven. Ik weet dat ik alles wil. Ik weet dat het niet uitmaakt wat. Als ik maar lekker in m'n vel zit en helder uit de ogen kijk. In de metro van Parijs zie ik mannen en vrouwen met paarsblauwe gezichten, met en zonder ogen, altijd met een deken of een fles tegen de kou. Ik voel mijn retourticket branden in m'n kontzak. Ik ben jong en oud en van middelbare leeftijd. Vrienden bestaan niet. Kijk mij niet aan, nu je de mensen bedient in je spijkerbroek en je witte blouse, nu je lacht als een pasgetrouwde, zo gelukkig en tegelijkertijd zo naïef. Je loopt heen, je loopt weer, je loopt weer heen. En steeds weer die knipoog: Hallo, ik ben de vrouw die jij niet krijgen kan. Het duurt (en het duurt) (en het duurt maar). Het is genoeg geweest. Verjaardagsfeest.