12 Luit, deelgenoot van mijn rampzaligheid, Onwraakbare getuige van mijn smachten, Trouw boeker van mijn treurige gedachten, Je hebt zo vaak samen met mij geschreid, En zo ontstemde jou mijn snik van spijt Dat als ik opgewekte klank verwachtte, Je die opeens veranderde in klachten En vol geluid verkeerde tot gekrijt. Als ik van jou iets anders wil verkrijgen, Ontspant je snaar en dwingt me zo te zwijgen, Maar als je mij aandoenlijk smachten ziet En luistert naar mijn zo droefgeestig klagen, Dan moet ik blij mijn treurig lot verdragen En hopen een zoet eind van zoet verdriet.