9 Zodra ik in mijn zacht bed kan beginnen De rust te smaken waarnaar ik verzucht, Neemt mijn bedroefde geest uit mij de vlucht En vliegt naar jou zonder zich te bezinnen. Dan blijft het of ik innig hier vanbinnen De lust voel waar ik zo naar heb gezucht En waar ik zo mijn hart voor heb gelucht Dat mijn gesnik me vaak scheen te ontzinnen. O zoete slaap, o gelukzalige nacht! Verrukkelijke rust vol vredigheid, Laat elke nacht hetzelfde droombeeld komen, En als mijn ziel die zo naar liefde smacht Nooit lust mag vinden in werkelijkheid, Verleen haar die tenminste in haar dromen.