5 O heldere Venus, hemelse planeet, Verhoor de klachten die mijn stem laat klinken Zolang uw aanschijn hemelhoog zal blinken, In haar lang lijden en vermoeiend leed. Mijn wakend oog wordt eerder overreed Als het u ziet in tranen te verdrinken En snikkend op mijn zachte bed te zinken, Als 't op zijn smart uw ogen rusten weet. Voor de vermoeide geesten van de mensen Is zoete rust en slaap al wat ze wensen. Ik draag mijn pijn zolang het Zonlicht lacht, En als ik ben geradbraakt en gebroken, En in mijn bed vermoeid lig weggedoken, Moet ik mijn pijn uitschreeuwen heel de nacht.