22 Glanzende Zon, hoe zalig om altijd Het aanschijn van je Liefste weer te vinden, Terwijl jij, Maan, Endymions beminde, Je mond met ambrozijnen zoenen weidt. Mars kijkt naar Venus, door de sferen glijdt Mercurius avontuurlijk op de winden, En Jupiter laat zich alom veblinden Door wat zijn jeugd verhit heeft en verblijd. Dat wil de grootste orde van de Hemel, Die samenhoudt dit goddelijk gewemel, Maar week wat zij beminnen uit hun blik, Dan zou hun evenwicht en strenge orde Een wisselvallige verwarring worden Waarin zij zouden wankelen als ik.