ALS PLOTS AAN DE RATATA EEN EIND ZAL ZIJN GEKOMEN


J.M.H. Berckmans




De beste vriend (De temperatuur van z'n hart is nu gedaald tot honderd graden onder nul.) ontvangt nu z'n beste vriend als een welhaast onbekende gast en biedt hem nog slechts een half glas kraantjeswater en een homp oud stokbrood, met La Felicidad op versleten notenbalken vol splinters achtervolgen de paupers en de peuten en de pietepeuterigen Kristus Jezus van Getsemane tot Golgotha, drinken zijn bloed (Bah, Ome Willem), eten zijn bedorven vlees, (Bah Ome Willem, Bah, lust jij soms een broodje poep?)
Soundtrack 1: Hymne voor een verenigd Europa, door een dode kanarie geschreven, door iedereen volmondig mee te zingen, rotzakken en smeerlappen uitgezonderd, alle anderen inbegrepen. Ook gij die daar zit en deze woorden leest en daardoor bevangen wordt door onbehagen en vrees voor uw eigen einde, dat misschien het eind van Ratata nog vooraf zal gaan. A la façon de Deutschland über alles. (Written and protuced by Josip Haydn) Schweinhund Schweinhund, das war Essen, das war wenigstens richtiges Fleisch, Schweinhund Schweinhund, das war Fressen, das war wenigstens kein Scheiss. Zelfs allesbehalve stront was zwijnhond. A la façon de Wilhelmus van Nassouve. (Hymne van Kezenland van Trezebezenland) Mijn kloten kunt gij kussen, mijn vuur kunt gij blussen, mijn vretende wroeging zult gij evenwel nooit kunnen sussen. Dat weet gij trouwens zelf maar al te goed. Omdat ge zelf met een ziel vol spijt zit. Omwille van datgene wat ge hebt gedaan en omwille van datgene wat ge verzuimd hebt te doen. En om de allerlaatste kans die ge nooit van wie dan ook gekregen hebt. Zelfs niet van haar destijds. Hoe heette ze ook weer. Rats vergeten. Maar zulke dingen gebeuren vaker dan ge denkt. Dat ge namen van medestanders vergeet. Al hebt ge ooit hand in hand, de rangen ferm gesloten, op hier en daar een brandende barrikade gestaan. En nu te bedenken dat ge u niet kunt herinneren wat ge eigenlijk feitelijk hand in hand op die brandende barrikade in hemelsnaam stond uit te spoken en waar het allemaal, achteraf bekeken, eigenlijk feitelijk goed voor was, ik bedoel, ge zit nu toch maar schoon in het Ghetto en ge komt er toch maar schoon van uw leven niet meer uit, dat bedoel ik dus, ik zeg het u. Opdat gij het zoudt verstaan, al zijt gij daarvoor misschien te stom of te lomp en te zot gewiegd.
A la façon de Fratelli d'Italia. (Volksdreun van Pastaland) Vaar met mij mee, dwars door de zee, vaar met mij mee, recht naar de plee. Vaar met mij mee, oh chimpansee, vaar met mij mee, recht naar de w.c. En veeg nu eindelijk eens uit uw reet als ge gedaan hebt met kakken en was uw handen tenminste met zeep in plaats van met water en niks. Hoe dikwijls moet ik u dat misschien nog zeggen en hoe dikwijls heb ik het u misschien al niet gezegd, dat ge een vuilaard zijt en dat ge stinkt waar ge zit. Dat ge beschaamd zoudt moeten zijn van onder de mensen te komen.





© J.M.H. Berckmans