Victorin kiest het luchtruim

Zie hoe trots die Victorin zich
vleugels aannaait, op het uiterste
randje van zijn rots gaat staan
en op zijn afgrond toevalt.
Heel even lijkt hij nog te zullen
zweven, de meeuwen die hem
omschreeuwen doen het ook,

maar daarna wint hij vaart
naarmate hij hoogte verliest:
de aarde is niet zo
bodemloos als hij

gedacht heeft. Zich tegen haar
aandrukkend steeds harder
blijft van hem niets
dan de plattegrond
die zijn val registreert.