|
Luchtdoop'Je gaat vliegen' hoor ik het spiegelbeeld in mijn lakschoentjes zeggen, bevend het bonnetje ter hand nemend. Aan boord gehesen en gezeten in het geribde skai van de blauwe luchtmachine de vingers om de roestige stuurknuppel tintelend cirkel ik rond en rond over dezelfde afbladderende houten plankenvloer met dezelfde Golden Oldies als altijd en zie nog steeds dezelfde gezichten lachend om dezelfde onreden. Pas als hij naast mij zit met veel te groot gewicht voor zo'n kunstmaan en zijn loden winterjas nog aan gaan meter voor meter hij en ik de hoogte in tot de ijzeren arm zijn verste punt bereikt en wij niet verder zweven dan hij afbreekt. |
|
|---|
