LONDEN REUTER - In zijn huis in Bakely Street werd zondagmorgen het lijk van de 54-jarige rechter John Durham aangetroffen. Durham verwierf enkele weken geleden nog enige bekendheid, toen hij de zaak Norder behandelde, een zaak die veel stof deed opwaaien in de Britse pers. Vermoed wordt dat de moord op een wel zeer onrechtstreekse manier verband houdt met de zaak. Tijdens het proces kwam een schandaal aan het licht omtrent het privé-leven van Durham. Journalisten van het schandaalblad The Sun ontdekten, dat de rechter er een Japanse, homosexuele minnaar op na hield. Na deze onthullingen werden beiden door de sensatiepers achtervolgd. De Britse speurders vermoeden dat de Japanse 'boyfriend', die momenteel voortvluchtig is, een passionele moord begaan heeft.
(Fr. bruit = geluid). Term gebruikt in futurisme en dadaïsme om de
veelkleurigheid en diverse geluiden (kakafonie) van het moderne leven
op te roepen. Een bekend voorbeeld is Marinetti's weergave van het ontwaken
van een grootstad via het bijeenbrengen van allerlei geluiden zoals
het tikken van schrijfmachines, kindergeschreeuw, potdeksels, enz.
(H. van Gorp e.a., Lexicon van literaire termen)
In Engeland halen de uitspraken van rechters vaak de krantekoppen,
omdat ze zo spectaculair ouderwets zijn. Dit is niet verwonderlijk,
de rechters zijn immers meestal stokoud en oerconservatief; vb. van
John Durham was bekend dat hij een grote fan was van Thatcher en Major.
Toch worden zij geacht zo neutraal mogelijk te zijn. Om hun onafhankelijkheid
veiliger te stellen worden de rechters zeer royaal betaald en is het
bijna onmogelijk gemaakt hen te schorsen. Daarbij komt dat de meesten
pas op hun vijfenzeventigste met pensioen gaan. Hierdoor slagen zij
er, ondanks hun geleerdheid en intelligentie, niet in om de problemen
van de gewone mens te begrijpen en hebben zij geen idee van wat er onder
het volk leeft.
Maar er is hoop: de laatste jaren is gebleken, dat zelfs de laatste
verdedigers van de oude morele waarden toch behoorlijk progressief en
ruimdenkend kunnen zijn, zij het dan achter gesloten deuren.
Kathy: 'Ik liep over een grote houten meetlat. Ik kon de cijfers duidelijk zien. Ik ging met mijn linkervoet in de nul van het getal 20 staan. De cirkel sprong op en knelde zich rond mijn enkel. Het deed enorm pijn en ik probeerde wanhopig de cirkel open te breken. Plots viel er een bal op de lat. Hij bleef even botsen. Ik rende er naartoe om hem te pakken, maar hij rolde van de lat en viel in de diepte. Ik ging op mijn buik liggen en keek over de rand naar knuffeldiertjes, enz. Ik wilde naar beneden springen, maar dit zou, gezien de grote hoogte, pure zelfmoord zijn. Plots kwam er een groot wit blad voorbijgedwarreld. Ik nam een aanloop en sprong erop. Door mijn gewicht viel het blad sneller, maar ik landde toch veilig in onze woonkamer, temidden van al het speelgoed. Maar nu kon ik niet van het blad af. Er stonden vragen op geschreven die ik eerst moest oplossen. Ik begon te schrijven tot het hele blad zwart zag van de inkt. Ik bleef ernaar kijken en alles werd zwart voor mijn ogen. Om 7 uur werd ik wakker gemaakt door mijn moeder. Ze zei dat de tafel al gedekt stond. Op mijn bureau zag ik mijn houten lat liggen. Ik heb ze niet meegenomen naar school.'
Een abonnement op de papieren versie van De Brakke hond kost slechts 32 euro. Klik hier voor een abonnement.
Nummer nabestellen? klik hier.
De Brakke Hond is geen tijdschrift voor hondenliefhebbers die zich interesseren voor hondenvoeding, hondenverzorging, puppies en hondenvakanties, het bevat 100% literatuur.
Schrijf u in op onze nieuwsbrief "Letters". Vul hier uw e-mailadres in: